پایگاه خبری,تحلیلی,آموزشی فروشگاه اینترنتی نوین
عضو نظام صنفي رايانهيي:
بازاريابي شبكهيي در كشور به دليل نبود كارشناسي به تهديد تبديل شد
خدمات صنايع داخلي با مدل مناسب بازاريابي شبكهيي قابل توسعه است
خبرگزاري دانشجويان ايران - تهران
سرويس: جامعه اطلاعاتي -فناوري اطلاعات
زندگی نه یک مکافات،
بلکه پاداش یک عمل است
آری!
فرصتی مغتنم یافته ای تا:
ببالی،
ببینی،
بدانی،
بفهمی،
و باشی...
زندگی و خداوند معنای یگانه ای دارند
زندگی کن به تمامی،
زندگی کن در ژرفا،
زندگی کن تمام و کمال...
تمام لحظه ها زیبا هستند،
این تویی که باید پذیرنده باشی و آماده
تمام لحظه ها سرشار از نعمت اند،
این تویی که باید توانایی دیدن داشته باشی...
تلاش نکن که زندگی را بفهمی،
زندگی را زندگی کن!
در تغيير است که شخص به ايده و عقيده می رسد .
هر آنچه اتفاق می افتد در ابتدا يک رويا بوده است .
بدان که اگر حرکت نکنی ساکت بنشينی لگد مال خواهی شد حتی اکر در مسير صحيح خود باشی .
پيروز ها هرگز آرام نمی گيرند وآرامين هرگز پيروز نمی شوند .
قدمی بزرگ درپيش است از آن نترسيد . در گذر از روی گودال نتوان دو گام کوچک برداشت .
تمبر شويد و به چيزی که چسبيديد آن را رها نکنيد تا به مقصد برسيد .
امروز اولين روز از باقيمانده ی عمر من است
پشتش سنگين بود و جادههاي دنيا طولاني. مي دانست كه هميشه جز اندكي از بسيار را نخواهد رفت. آهسته آهسته مي خزيد، دشوار و كُند؛ و دورها هميشه دور بود. سنگ پشت تقديرش را دوست نمي داشت و آن را چون اجباري بر دوش مي كشيد. پرنده اي در آسمان پر زد، سبك ؛
سنگ پشت رو به خدا كرد و گفت: اين عدل نيست، اين عدل نيست. كاش پُشتم را اين همه سنگين نمي كردي. من هيچ گاه نمي رسم. هيچ گاه. و در لاك سنگي خود خزيد، به نيت نااميدي.
خدا سنگ پشت را از روي زمين بلند كرد. زمين را نشانش داد. كُرهاي كوچك بود.
و گفت : نگاه كن، ابتدا و انتها ندارد. هيچ كس نمي رسد.
چون رسيدني در كار نيست. فقط رفتن است. حتي اگر اندكي. و هر بار كه ميروي، رسيدهاي. و باور كن آنچه بر دوش توست، تنها لاكي سنگي نيست، تو پاره اي از هستي را بر دوش مي كشي؛ پاره اي از مرا.
خدا سنگ پشت را بر زمين گذاشت. ديگر نه بارش چندان سنگين بود و نه راه ها چندان دور.
سنگ پشت به راه افتاد و گفت: رفتن، حتي اگر اندكي؛ و پاره اي از «او» را با عشق بر دوش كشيد.
در نبوغ و نبوغ چيزي بجز استعداد فراوان در صبر و شكيبايي نيست.
هر گاه بعد از شكست لبخند بزنيم شجاع خواهيم بود
پژوهشهای انجام گرفته در یک قرن گذشته ثابت کرده است پیشرفت فردی و اجتماعی مستلزم توجه به زمان است زیرا جوامع بشری براساس برنامه زمانبندی شده به سمت اهداف استراتژیک حرکت می کنند، در زمان مشخص به اهداف برنامه رسیده و در نتیجه کشوری ثروتمند، مترقی ، همراه با رفاه اجتماعی را می سازند.این جوامع معمولاً از یک سیکل فقر، تلاش و آینده نگری به چرخه ثروت ، توسعه و قدرت جهش می یابند. بر عکس جوامعی وجود دارند که از سیکل ثروت ، اتلاف وقت و بی مسؤلیتی به چرخه فردگرایی ، نابسامانی ، هرج و مرج و سرانجام فقر اجتماعی در می غلتند...
«قسمت اول»
